O Nadal é un excelente momento para que os rapaces de centros educativos, Asociacións culturais ou grupos veciñais preparen representacións teatrais para entretenerse e entreter, á vez que se achegan ó idioma, ó teatro…á cultura en fin.

Poñemos ó dispor dos rapaces galegos (de Galicia e de todo o mundo) tres obras de XOSÉ MANUEL CARBALLO, editadas por CITANIA DE PUBLICACIÓNS, moi doadas de levar á escea por parte de calquera grupo de afeccionados.
Nace en San Martiño de Goberno, Castro de Rei (Lugo) o ano 1944.
Fai os estudios sacerdotais no Seminario de Mondoñedo e é ordenado sacerdote o 1966. Exerce como formador neste Seminario ata 1973. Desde este ano está de cura en Castro de Rei e varias parroquias máis da comarca chairega.
Defínese como cura galego e en galego na Galicia rural chairega. O demáis son medios ó servicio dun ministerio.
Forma parte do Equipo da Delegación de Catequese da súa diócese e do de Galicia.
É autor das obras teatrais “O menciñeiro á forza”, “¿Bo Nadal?”, “Recobrou o sorriso o Eleuterio”, “Auto de Nadal” e “Dous vellos e unha soa soidade”. Esta última en colaboración con Marica Campo.

Dirixiu e dirixe grupos teatrais, entre eles “Os Valuros” de Castro de Rei, “A Roga” de Bazar e “Os Zoelas” de Castro de Riberas de Lea, ademáis de grupos de alumnos de Colexio de Castro de Rei, do que é profesor de relixión.

Colaborou durante uns dez anos en programas de Radio Popular de Lugo, Radio Nacional de España en A Coruña, Radio Galega en Santiago, e Radio Principal de Vilalba e Monforte.

Tamén foi asiduo colaborador da revista “IRIMIA” e de “EL PROGRESO” de Lugo.

Ten publicado, ademáis de “O menciñeiro á forza” e “¿Bo Nadal?” o libro de relatos curtos “Parábolas Chairegas”, a novela “Don Otto de Viaxe pola Chaira”(Citania de Publicacións, Lugo, 1994) e “Teatro para o Nadal” (Citania de Publicacións, Lugo, 1995).
Está en posesión de varios premios literarios de narrativa e de xornalismo, entre eles o do Concello de Vilalba do 1993.

Como ilusionista e humorista son moitas as actuacións realizadas, sempre con carácter social, benéfico ou cultural.

Foi nomeado un dos “Lucenses del Año 1992”.